We arriveerden de allereerste keer bij Jens thuis en, echt waar, Jens kwam naar ons toe en we kregen zo waar een knuffel. Het ijs was meteen gebroken.

Met Jens ga ik fietsen tijdens de wedstrijd op 23 juni. 45km dwars door de polders rond Brugge. Jens is een beer van een man voor zijn leeftijd. Hij is goed en wel 10 en al zo groot dat ik denk dat hij wel eens boomlang gaat worden eens volwassen.

Jens is geboren met een mentaal gebrek en loopt school in Noordveld. Hij is lief, heel lief en het is een spraakwaterval. Mijn tong mag uit mijn mond hangen tijdens een training van vermoeidheid, Jens blijft gewoon doorgaan met vragen. Hij stopt ook niet als hij dan een antwoord heeft gekregen, nee nee, gewoon de volgende vraag…

We hebben beslist met Jens te fietsen omdat hij erg stressgevoelig is. Te veel drukte en te veel lawaai is niet aan hem besteed. Maar als je hem ziet ergens langs het parcours, wuif en roep gerust. Er is voor Jens niks beter dan gewoon graag gezien worden en laat dat maar blijken. Dus: roep en wuif maar heel enthousiast als we passeren.

Pin It on Pinterest